_لحظه ای از روزهایم را بیاور که او در ذهنم نباشد...

و یا شبی از شبهایم را به من نشان بده که تصویرش در خوابم نیاید...

و فقط تکه ی کوچکی از وجودم را پیدا کن که دلتنگش نباشد...

+با اینهمه چیزی به او نمیگویی؟

_من در مقابلش بی ارزش تر از این حرفهایم... من در حقش ظلم کردم و آنقدر شرمسار هستم که نتوانم از او خبری بگیرم. اما "به امید باز خواهم گشت" و

"زنده دل" خواهم شد:)