رایحه اش مرا به مرتفعترین قلهی سفید پوش میبرد؛ جایی که زمان میایستد و تمام خط زمان زندگیام قابل رویت است. با این عطر هربار مرا میکشد و من هربار میتوانم درخشش وپاکیاش را در هر هفت دقیقه ببینم.نرگس، برایم مرزی میان خیال و واقعیت است، خط باریکی بین زندگی و مرگ...
+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم بهمن ۱۴۰۳ ساعت 23:58 توسط جنگل
|