من مثل این برگ سبز نحیفم بعد تو با خنجر بهم حمله کردی... به کسی که وقتی تو این دنیا چشم باز کرد تو آغوش تو پناه آورد،اونی که اگه لازم باشه گریه کنی دستاش که مثل دستانه اشکاتو پاک میکنه.
ببخشید اما دیگه قهرمان من نیستی... میدونم اگه لازم باشه دنیارو برام به زانو درمیاری اما دلی که تیکه پاره شده رو نمیتونی بدوزی، یعنی میتونیا،نمیخوای ...
+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم شهریور ۱۴۰۳ ساعت 22:23 توسط جنگل
|